نحوه انتخاب سیم کشی مناسب تابلو برق: راهنمای خرید برای سازندگان تابلو

قبل از انتخاب کانکتورها یا کار کردن طول کابل، مدار مورد نیاز الکتریکی اولیه را بر اساس مدار تعیین کنید: ولتاژ کار، جریان مورد انتظار و حداکثر، عملکرد مدار، اندازه هادی، تعداد مدارها، زمین و شرایط دمایی که هر مدار مشاهده می کند.

سیم‌کشی سیگنال PLC و سیم‌کشی برق موتور یا بخاری به ندرت قابل تعویض هستند، حتی زمانی که از مدارهای سیگنال یک کابینه - عبور می‌کنند، معمولاً تنها چند صد میلی‌آمپر را حمل می‌کنند و می‌توانند از هادی‌های سبک‌تر استفاده کنند، در حالی که یک مدار شاخه موتور در چند آمپر ممکن است به دو یا سه اندازه AWG بزرگ‌تر نیاز داشته باشد تا افزایش دما را در محدوده درجه‌بندی عایق نگه دارد. کپی کردن یک جدول زمانی سیم از طرح کابینت قبلی بدون بررسی مجدد این اعداد یکی از رایج‌ترین روش‌هایی است که در غیر این صورت یک مهار{3}}در ظاهر درست، کوچک‌تر می‌شود.

گیج سیم باید از بار الکتریکی واقعی و کد قابل اجرا یا استاندارد طراحی - پیروی کند نه گیجی که در گذشته بر روی یک مهار مشابه-استفاده می‌شد. ظرفیت حمل فعلی، دمای محیط، تعداد رساناهایی که در کنار هم قرار می‌گیرند، درجه دمای عایق و روش نصب، همگی بر روی گیج مناسب برای یک مدار معین تأثیر می‌گذارند و اندازه رسانایی که برای یک روش نصب (هوای آزاد) مناسب است، ممکن است برای دیگری (در مجرای بسته‌ای) کمتر از اندازه باشد.

برای پروژه های سفارشی، هر زمان که مشخص شد، سیم سنج مشخص شده را به سازنده مهار ارسال کنید. در جایی که گیج هنوز نیاز به بازبینی دارد، جریان واقعی و چرخه کار مدار را ارائه دهید به جای اینکه از تامین کننده بخواهید اندازه سیم را از یک نمونه اندازه کند - یک نمونه به آنها می گوید قبلاً چه چیزی استفاده شده است، نه آنچه مدار واقعاً به آن نیاز دارد.

داخل یک کابینت برق به ندرت آنقدر ملایم است که دمای محیط روی پلاک نشان می دهد. منابع تغذیه، ترانسفورماتورها، VFD ها، کنتاکتورها، و سایر اجزای{1} با جریان بالا، همگی گرمای محلی را اضافه می‌کنند و تهویه ضعیف محفظه آن را ترکیب می‌کند. یک پانل نصب شده در فضای باز یا در کنار ماشین آلات صنعتی نوسانات دمایی بیشتری را اضافه می کند که عایق باید تحمل کند.

به همین دلیل، عایق باید بر اساس شرایطی که هارنس واقعاً می بیند انتخاب شود، نه یک رتبه بندی عمومی. بسته به محل نصب، مشخصات مربوطه ممکن است شامل رتبه بندی دما، درجه ولتاژ، مقاومت در برابر شعله، مقاومت در برابر روغن، مقاومت شیمیایی، مقاومت در برابر سایش، و انعطاف پذیری - باشد و هیچ نوع عایق واحدی به طور خودکار در همه این موارد صحیح نیست. انتخاب درست از محیط نصب پیروی می کند، نه پیش فرض.

اینجاست که خطاهای کوچک مشخصات، فوری‌ترین - و گران‌ترین - مشکلات مونتاژ را ایجاد می‌کنند. قبل از تولید، سازنده کانکتور، سری، شماره قطعه دقیق، تعداد پین، تخصیص پین، پیکربندی نر/ماده، کلید زنی، شماره قطعه ترمینال، جهت نصب و جزء جفت را تأیید کنید.

یک عکس برای تعیین کانکتور کافی نیست. دو کانکتور از سازنده‌های مختلف می‌توانند در هنگام استفاده از پایانه‌ها، کلیدها یا محفظه‌های مختلف، تقریباً یکسان به نظر برسند، و همین امر در مورد خود پایانه‌ها نیز صادق است. اگر سازنده ترمینال یا شماره قطعه خاصی مورد نیاز است، آن را به صراحت در BOM یا نقشه قرار دهید. اگر معادل ها قابل قبول هستند، این را بگویید و تعریف کنید که "معادل" در واقع برای آن ارتباط به چه معناست. برای پروژه‌هایی که پیرامون PLC، بلوک‌های ترمینال، رله‌ها، منابع تغذیه، یا ماژول‌های کنترل اختصاصی ساخته می‌شوند، تأیید مولفه جفت‌گیری قبل از تولید یکی از ارزان‌ترین بررسی‌های موجود نسبت به هزینه عدم تطابق پس از ابزارسازی است.

طول بیشتر از آنچه اکثر خریداران اول-موقعیت انتظار دارند اهمیت دارد. یک مهار خیلی کوتاه نمی تواند به نقطه اتصال خود برسد. کسی که به طور غیر ضروری طولانی می ماند، فضای محفظه را می خورد و مدیریت کابل را سخت تر از آنچه لازم است می کند. درست کردن آن به معنای در نظر گرفتن مسیر واقعی مسیریابی، موقعیت‌های اتصال و پایانه، کانال‌های کابل، نواحی خم، حلقه‌های سرویس، درهای محفظه یا بخش‌های متحرک، اتصال-نقاط پایین و مکان‌های شاخه - نه فقط اندازه‌گیری خط مستقیم- بین دو نقطه است.

برای یک مهار{0}}چند شاخه، معمولاً یک عدد طول کلی به تنهایی برای تولید کافی نیست. طرحی که طول هر شاخه، موقعیت شکست، جهت اتصال و شناسایی سیم را نشان می دهد، بیشتر ابهامی را که در غیر این صورت - گران قیمت - در طبقه مغازه برطرف می شود، برطرف می کند.

کار مهار در اولین مونتاژ به پایان نمی رسد. همچنین باید نصب، بازرسی، تعمیر و نگهداری و عیب‌یابی را برای هر کسی که کابینت بعدی - را مدیریت می‌کند که ممکن است شخصی که آن را ساخته نیست، آسان‌تر کند. روش‌های شناسایی می‌تواند شامل شماره سیم، نشانگر سیم چاپی، برچسب‌های انقباض حرارتی، برچسب‌های رابط، شناسایی مدار، کدگذاری رنگ، و شناسایی شاخه باشد و ترکیب مناسب بستگی به نحوه سرویس‌دهی پانل در میدان دارد.

برای تولید مکرر OEM، برچسب‌گذاری مداوم یک سرمایه‌گذاری کم هزینه است که در سطح تکنسین{1}}به‌طور نامتناسبی جواب می‌دهد. اگر یک سیستم شماره‌گذاری سیم قبلاً وجود دارد، آن را در نقشه یا لیست سیم قرار دهید، به جای اینکه سازنده را وادار به اختراع یک - دو قرارداد شماره‌گذاری متفاوت در یک کابینت کنید، یک منبع سردرگمی رایج و قابل اجتناب است.

الزامات گواهی باید از پانل نهایی، بازار هدف، مشخصات مشتری و استاندارد قابل اجرا - پیروی کند نه یک برچسب عمومی. به عنوان مثال، UL 508A به طور گسترده برای تابلوهای کنترل صنعتی که در بازار آمریکای شمالی فروخته می‌شوند استفاده می‌شود، اما اینکه کدام الزامات جزء خاص اعمال می‌شود هنوز به کاربرد و دسته اجزا بستگی دارد، نه تنها به نام استاندارد.

شناسایی الزامات انطباق در طول بررسی مهندسی مفیدتر است تا اینکه از یک تامین کننده درخواست "یک سیم کشی UL" کنید و فرض کنید که آن را پوشش می دهد. اگر یک پانل بر اساس UL 508A یا استاندارد دیگری ساخته می‌شود، در شروع پروژه - این را بگویید، تامین‌کننده می‌تواند مواد مشخص‌شده را در برابر نقشه و شکاف‌های BOM و پرچم قبل، به جای بعد از تولید، بررسی کند.

هر پانل به مهار سفارشی نیاز ندارد. یک سیستم ساده با اتصالات رایج و ابعاد ثابت اغلب بهتر - و ارزانتر - با یک مجموعه کابل استاندارد ارائه می شود. دسته سیم کابینت کنترل سفارشی زمانی هزینه خود را به دست می آورد که یک پروژه شامل چندین شاخه، طول سیم خاص، انواع اتصال دهنده های مخلوط، پین اوت های سفارشی، برچسب زدن خاص، مسیریابی محکم، یا پایانه های خاص پروژه- باشد و به خصوص زمانی که به طور مکرر تحت کنترل ترسیم تولید می شود.

تصمیم باید پیچیدگی و تکرارپذیری مونتاژ را ردیابی کند، نه یک فرض کلی که «سفارشی» همیشه گزینه‌ی تواناتر است. یک اتصال واحد اغلب به عنوان یک مجموعه استاندارد خوب است. کابینتی با ده‌ها اتصال از پیش تعریف‌شده که به‌طور مکرر ساخته می‌شوند، معمولاً جایی است که یک مهار سفارشی{1}}کنترل شده، هزینه راه‌اندازی خود را پس می‌گیرد.